
Een Schotse blend met een hoog maltgehalte, en een verhaal dat op het strand van Terschelling begon.
Wanneer een storm de kust passeert, begint het hart van de jutter sneller te kloppen. Zou er wat van een schip te water gaan? Zou er wat op het strand aanspoelen?
In vervlogen tijden spoelden er heel wat schatten aan op Terschelling, waaronder vloeibaar goud. Schepen uit Schotland en Amerika verloren hun vaten aan de zee, en de zee schonk ze aan de eilanders. In 1969 gingen er vaten verloren van een schip in een storm op de Noordzee, en tientallen spoelden aan op Terschelling.
In 2018 bliezen Joris en Laurie Dam dat verhaal nieuw leven in. De Verloren Whisky brengt Schotland terug naar de eilanden, en op het etiket proosten de jutters van toen.

Geef de whisky even tijd in het glas. Door het hoge maltgehalte en 42% alcohol heeft hij een lange afdronk.
Vol, met vanille, sinaasappel en honing.
Zeer vol, kruidig eikenhout en honing.
Lang en warm. Toegankelijk voor iedere whiskydrinker.
Van de eerste batch met het kraftetiket tot het vat uit 1981 dat in 2026 terugkwam van zee.

Gevonden sinds 1969: het etiket dat nu in de winkel staat.

Het kraftetiket met de jutters. Fine Old Scotch Whisky, 43%.

Een tweede batch van dezelfde blend.

Koffielikeur op basis van De Verloren Whisky, in een flesje van 10 cl.

15 jaar oud, op een sherryvat, voor het vijfjarig bestaan.

Eerst op een Captain’s Catch-rumvat, daarna de oceaan over.

Met turfgerookte whisky, getrouwd in een eikenhouten vat.

Een PX-vat uit 1981, zeven maanden aan dek van de Thalassa.

Kleine vaten: PX, oloroso en moscatel. Per vat gebotteld.


Ook op het eiland: bij Keurslager Schaafsma in West-Terschelling maken ze een met turf gerookte droge worst met De Verloren Whisky.
10 verkooppunten op de eilanden en in Nederland.